Is Disneyland Parijs leuk met een peuter?
“Maar hij gaat zich daar toch helemaal niets van herinneren?”
Dat is waarschijnlijk de vraag die we het vaakst hebben gehoord sinds we met Lucas naar Disneyland Parijs gaan. Ik moet er altijd om lachen. Een kind van anderhalf, twee of drie jaar oud heeft natuurlijk nog niet dezelfde beleving van Disneyland als een ouder kind. En ja, waarschijnlijk zal Lucas zich later niet kunnen herinneren welke dag we in welke attractie zijn geweest.
Maar is Disneyland Parijs daarom niet leuk met een peuter? Absoluut niet.
Sterker nog: wij vinden het juist ontzettend leuk om Disneyland met Lucas te beleven. En inmiddels zijn we meerdere keren met hem geweest, waardoor we ook goed hebben kunnen zien hoe zijn beleving verandert naarmate hij ouder wordt.
Maar mijn standaard antwoord op de vraag is altijd: We gaan ook niet voor Lucas, wij gaan om zelf herinneringen te maken van deze tijd met hem. Want wij als ouders weten het over 20 jaar nog wel precies.
Disneyland is veel meer dan attracties
Ik denk dat je bij een bezoek met een peuter al snel in de valkuil kunt stappen dat je probeert zoveel mogelijk attracties te doen. Je hebt tenslotte een behoorlijk bedrag voor je toegang betaald en dus wil je waar voor je geld. Als je maar één dag hebt, snap ik dat ook heel goed. Dan wil je waarschijnlijk zoveel mogelijk zien en doen. Wij kijken daar echter heel anders naar.
Wij gaan zo vaak naar Disneyland Parijs dat het voor ons helemaal geen must is om alle attracties te doen. Er zijn dagen waarop we misschien drie of vier attracties doen en de rest van de dag gewoon rondlopen, ergens iets eten of drinken, naar de muziek luisteren, winkels bekijken, foto's maken of een plek ontdekken waar we nog nooit geweest zijn.
Voor veel mensen klinkt dat misschien als een behoorlijk inefficiënte parkdag. Voor ons is het juist de perfecte dag. We hebben geen haast en hoeven nergens achteraan. Als de wachtrij ergens te lang is, lopen we gewoon door. En dat is met een peuter eigenlijk helemaal niet zo'n slechte manier om Disneyland te beleven.
Want Disneyland Parijs heeft ontzettend veel te bieden buiten de attracties om. Lucas kan zich uren vergapen aan alles wat er om hem heen gebeurt. De tuinen, de beelden, de gebouwen, de aankleding, de muziek en alle kleine details die je misschien helemaal niet ziet als je van attractie naar attractie rent.
Een mooi voorbeeld zijn de plekken waar bijna niemand komt.
In Adventureland zit bijvoorbeeld in Agrabah een hele walk through waarin je door verschillende scènes uit het verhaal van Aladdin loopt. Wij zijn daar regelmatig bijna alleen geweest. In Frontierland kun je het fort in en daar op ontdekkingstocht. Ook daar komen relatief weinig mensen. En dan heb je natuurlijk Skull Rock en de piratenboot waar je omheen kunt lopen.
Je bent zomaar een hele tijd bezig zonder ook maar één wachtrij te hebben gezien.
En soms kom je onderweg ineens een verborgen beeldje tegen. Zo vonden we bijvoorbeeld opeens Hei Hei en Pua. Voor ons zijn dat juist de leuke momenten. Even stoppen, kijken, aanwijzen, foto's maken en weer verder.
Het leukste moment hoeft helemaal geen attractie te zijn
Een van mijn favoriete momenten met Lucas was eigenlijk helemaal niet in een attractie. We zaten op het plein voor het kasteel. Lucas liep inmiddels veel meer zelf en kon lekker rondrennen. Wij zaten gewoon op een bankje en keken naar hem. Geen planning, geen attractie die we moesten halen, geen wachtrij waar we rekening mee hoefden te houden. Volgens mij hebben we daar bijna een uur gezeten en dat was heerlijk. Het was Lucas in zijn natuurlijke habitat die lekker gek aan het doen was.
Lucas kon gewoon peuter zijn en wij konden ondertussen genieten van hem én van de sfeer van Disneyland. Het klinkt misschien heel simpel, maar dat zijn uiteindelijk precies de momenten waar wij zo van genieten.
Dat is ook iets wat ik ouders met jonge kinderen zou willen meegeven: je hoeft een dag in Disneyland niet vol te plannen om een leuke dag te hebben. Soms is een uur op een bankje zitten terwijl je kind rondrent minstens zo leuk als een attractie afvinken.
Maar kan een peuter zich wel vermaken in de wachtrij?
Wij zijn zelf geen liefhebbers van lange wachtrijen. Alles boven de veertig minuten slaan wij eigenlijk over. Vanaf een half uur beginnen we ons serieus af te vragen of we die attractie op dat moment echt zo graag willen doen. Daar zijn natuurlijk uitzonderingen op, maar over het algemeen vinden wij het zonde van onze tijd.
Als je maar één keer naar Disneyland gaat, kan dat natuurlijk anders voelen. Je hebt maar één dag en wilt misschien alles gedaan hebben. Wij hebben die druk niet. Als een attractie vandaag een wachtrij van een uur heeft, doen we hem een andere keer wel.
Lucas vindt wachten gelukkig helemaal geen probleem. Hij kijkt graag naar mensen en er is in Disneyland sowieso altijd iets te zien. Geef hem een koekje en hij is alweer een tijdje zoet. En als we ondertussen een liedje zingen, is hij helemaal tevreden.
De wachtrijen van Disney zijn voor hem ook gewoon interessanter dan een willekeurige rij bij een kassa. Er gebeurt van alles, de omgeving is aangekleed en vaak kun je de attractie al zien of horen. Maar nogmaals: dat is Lucas. Ieder kind is anders.
Slapen in Disneyland met een peuter
Tijdens onze eerste reis was Lucas nog heel klein en was zijn slaapritme iets waar we veel meer rekening mee moesten houden dan de trips daarna. Naarmate hij ouder werd, konden we steeds langere dagen in het park maken.
We hebben daarbij eigenlijk nooit geprobeerd om koste wat kost een bepaald schema vol te houden. We keken gewoon naar hem.
Werd hij moe, maar wilde hij niet slapen? Dan gingen we ergens op een terras of een bankje zitten. We namen zelf wat te drinken en bleven daar gewoon rustig drie kwartier zitten. Lucas zat lekker in de wandelwagen en kreeg op die manier toch zijn rust en wij trouwens ook.
En als hij wél in slaap viel, zochten we een rustig plekje op waar hij ongestoord kon blijven slapen. Eén van ons bleef dan bij hem en de ander kon ondertussen een paar attracties doen. Met een beetje mazzel via de Single Rider-rij.
Er zijn verrassend veel rustige plekken in Disneyland Parijs te vinden. Je hoeft dus niet automatisch het park uit zodra je peuter een slaapje nodig heeft.
Dat vonden wij zelf een van de grootste voordelen van vaker gaan. We hoeven niet het gevoel te hebben dat we iedere minuut moeten benutten.
De drukte en alle prikkels
Disneyland is natuurlijk behoorlijk druk en er gebeurt de hele dag ontzettend veel. Muziek, mensen, attracties, winkels, characters, parades, geluiden en overal iets nieuws om naar te kijken. Lucas reageerde daar eigenlijk heel goed op.
Hij was aan het einde van een parkdag regelmatig compleet uitgeteld, maar eenmaal terug in ons huisje sliep hij heerlijk en de volgende ochtend was hij gewoon weer vrolijk en wakker.
Naarmate hij ouder word en minder vaak in de wandelwagen wil blijven zitten, word het soms wel iets ingewikkelder. Niet omdat hij de drukte niet aankon, maar omdat hij een peuter is die overal tegelijk naartoe wil. Dan zaten we ergens rustig en zag hij opeens iets interessants. Voor je het weet stond hij op en was hij ervandoor.
Maar ja... dat is natuurlijk gewoon het brein van een peuter. Er is altijd wel ergens iets leuks te zien. Daar moet je als ouder dus vooral rekening mee houden als je kind zelf gaat lopen. Niet zozeer met de hoeveelheid prikkels, maar met het feit dat je ineens een klein mensje hebt dat zelfstandig op ontdekkingstocht wil.
En hoe zit het met de attracties?
Ook daar merkten we vooral dat het per leeftijd verandert. Tijdens Lucas' eerste reis waren sommige attracties nog helemaal niet interessant voor hem. De theekopjes deden hem weinig en in Storybook Land vond hij vooral het boottochtje leuk. “It's a Small World” was vanaf het begin een hit. Wij noemen die attractie inmiddels gewoon de blije bootjes.
Phantom Manor vond hij eigenlijk doodeng. Hij kroop bij ons weg en deed zijn ogen dicht. Maar ondertussen wilde hij er iedere keer opnieuw in. Het was voor hem het huis van de Enge Meneer en blijkbaar moest hij daar tóch steeds weer naartoe. En weer terug thuis heeft hij het ook steeds over de enge meneer en zijn huis. Die blijft echt bij hem leven, maar hij is er niet bang van.
Ook Pirates of the Caribbean vond hij spannend vanwege de donkere bootjes en de harde geluiden. Maar wat ook wel heel leuk is, maanden nadat hij bij Disney is geweest begon hij opeens uit zichzelf met het zingen van het lied in de rij ‘Joho Joho a pirates life for me ’. Té leuk.
En Cars Road Trip was helemaal een ding. Lucas is gek op Cars, maar de Canyon met het vuur en het water maakte zoveel indruk dat hij absoluut niet nog een keer wilde. Dat vonden wij dan weer behoorlijk grappig.
Naarmate hij ouder werd, veranderde dat natuurlijk. Dingen die eerst spannend of oninteressant waren, werden later ineens wel leuk.
En dat is precies waarom wij meerdere leeftijden zo leuk vinden. Disneyland verandert niet alleen, maar je kind ook. Daardoor beleef je hetzelfde park iedere keer weer anders.
Je hoeft trouwens niet de hele dag in de wandelwagen te zitten
Dat was voor ons misschien wel een van de grootste verschillen tussen de eerste en latere bezoeken. Tijdens de eerste reis zat Lucas nog veel meer in de wandelwagen. Naarmate hij ouder werd, wilde hij steeds meer zelf lopen en ontdekken.
Dat is leuk, maar het vraagt natuurlijk ook wat meer van jezelf. Een peuter die zelf loopt, wil namelijk niet alleen maar netjes naast papa en mama lopen. Die wil ergens kijken, daarheen, weer terug, iets aanwijzen, nog iets bekijken en vervolgens opeens aan de andere kant van het pad iets interessants zien. Maar ook dat hoort wat ons betreft bij Disneyland met een peuter.
Je moet alleen niet verwachten dat je een volledige dagplanning kunt uitvoeren alsof je met twee volwassenen op pad bent.
En dan is er natuurlijk de parade
De parade is bij ons inmiddels een verhaal op zich. Tijdens die eerste reis was Lucas nog behoorlijk overweldigd. Hij vond het allemaal indrukwekkend en wilde vooral lekker bij papa zitten. Inmiddels is de parade een compleet ander verhaal.
Hij herkent de muziek direct. Zodra de eerste tonen klinken, begint hij te roepen: “Parade! Parade!” en gaat hij dansen en meezingen. We hebben de parade thuis ook op Spotify en op YouTube staan en hij vindt het heerlijk om ernaar te luisteren.
Dat deed hij al na zijn eerste reis en inmiddels gebeurt het bij de kerstparade, de lenteparade en de Halloweenparade. Het is zijn favoriete muziek en die van mama ook.
Dus als iemand zegt dat Lucas zich later toch niets van Disneyland zal herinneren, hebben we inmiddels in ieder geval genoeg bewijs dat hij het nu al behoorlijk goed opslaat. Hij herkent plekken, muziek en dingen die hij eerder heeft gezien. Natuurlijk weten we niet wat daarvan over tien of twintig jaar nog als bewuste herinnering bestaat, maar dat hij ervaringen op jonge leeftijd wel degelijk herkent en meeneemt in zijn wereld, zien we iedere keer opnieuw.
Dus: is Disneyland Parijs leuk met een peuter?
Voor ons is het antwoord heel simpel: ja. Maar ik denk wel dat je verwachtingen moeten kloppen.
Als je met een peuter naar Disneyland gaat en verwacht dat je in één dag alle attracties doet, iedere character meeting meepakt, drie keer naar een show gaat en ook nog rustig ergens uitgebreid gaat eten, dan kan het een behoorlijk intensieve onderneming worden.
Ga je er daarentegen heen om samen een leuke dag te hebben, dan kan Disneyland juist ontzettend fijn zijn met een peuter.
Laat ruimte voor rust. Laat je planning los als dat nodig is. Ga lekker ergens zitten. Laat je kind rondkijken. Ontdek de plekken waar bijna niemand komt. Doe drie attracties als dat is waar jullie zin in hebben. Of doe er tien. Eet een ijsje. Luister naar de muziek. Kijk naar de mensen. En accepteer dat je peuter soms midden in een druk park besluit dat hij nu écht onmiddellijk ergens anders naartoe moet. Dat hoort erbij.
Zou ik aanraden om met een peuter naar Disneyland te gaan?
Als je nu kunt gaan en je vindt het zelf leuk, zou ik daar vooral gebruik van maken. Zeker als je buiten de schoolvakanties kunt reizen. Dan kun je vaak profiteren van rustigere periodes en hoef je niet alles in één bezoek te proppen.
En als je later nog een keer kunt gaan, is dat alleen maar leuk. Een peuter van twee beleeft Disneyland anders dan een kind van vijf en een kind van acht beleeft het weer totaal anders.
Maar als Disneyland voor jullie echt een once in a lifetime reis is en je wilt dat je kind er later zelf nog actieve herinneringen aan heeft, dan zou ik persoonlijk wachten tot het wat ouder is. Wij hebben die keuze nooit zo bekeken.
Ons levensmotto is eigenlijk heel simpel: doe wat je leuk vindt en stel het niet uit. Het leven is te kort voor uitstelgedrag.
En als wij ergens blij van worden, dan is het samen naar Disneyland gaan. Dus waarom zouden we daar nog een paar jaar mee wachten? Lucas vond het geweldig. Wij vonden het geweldig. En inmiddels zijn we vooral benieuwd hoe hij Disneyland over een paar jaar weer gaat beleven.
Deel dit blog op Social Media
Over Simply Ordinairy
Wij zijn Patrick, Kelly en Lucas. Op dit blog vind je onze avonturen. Wij zijn geen traditioneel reisblog. Hier vind je verslagen van onze eigen reizen en ervaringen.
Wij geloven dat je niet buitengewoon hoeft te zijn om buitengewone ervaringen te hebben, alleen het lef om het gewoon te doen.
Liefde voor Disney
Op ons blog zul je zien dat pretparken bij ons veruit de meeste aandacht krijgen en dan in het bijzonder Disneyland Parijs. Dit is waar wij ons het meeste thuis voelen en waar we het allerliefste zijn.
